Το πρωτογενές λεμφοίδημα προκαλείται από αναπτυξιακή ανωμαλία του λεμφικού συστήματος και η επικράτησή του στα παιδιά υπολογίζεται στα 1,15 στους 100.000 ανηλίκους. Είναι ο πιο συχνός τύπος λεμφοιδήματος στα παιδιά και στις περισσότερες περιπτώσεις, το οίδημα θα είναι παρόν από τη γέννηση, αν και σπάνια μπορεί να αναπτυχθεί αργότερα.
Το λιποίδημα είναι μια πάθηση, η οποία ορίζεται ως «συμμετρική αμφοτερόπλευρη διεύρυνση των γλουτών και των κάτω άκρων», η οποία ξεκινάει σχεδόν ανεπαίσθητα και αυξάνεται σταδιακά. Εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε γυναίκες (10 έως 30 ετών) και η δίαιτα δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα.
ΣΧΟΛΗ VODDER
Η μέθοδος της λεμφικής μάλαξης αναπτύχθηκε αρχικά από τον Emil Vodder και τη σύζυγό του, Estrid Vodder, τη δεκαετία του 1930. Ο Emil Vodder γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας το Φεβρουάριο του 1896. Στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης σπούδασε αρχικά βιολογία, ορυκτολογία και βοτανολογία και στη συνέχεια ιατρική, κυτταρολογία και μικροσκοπία. Στο τέλος του 8ου ακαδημαϊκού εξαμήνου, αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στην ιατρική γιατί μολύνθηκε από ελονοσία.
Kinesio Taping & Λεμφοίδημα. «Αυτοΐαση» του σώματος με τη θεραπευτική μέθοδο KinesioTaping. Αναπτύχθηκε πρώτη φορά από τον χειροπράκτη και κινησιολόγο Dr. Kenzo Kase. Αρχικά, το Kinesio Tape χρησιμοποιούταν μόνο σε αθλητές, όμως αργότερα προέκυψαν και εφαρμογές σε ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από λεμφοίδημα.
Pilates και Λεμφοίδημα. Η μέθοδος Pilates δίνει τη δυνατότητα στους ασθενείς με λεμφοίδημα, κυρίως μετεγχειρητικά, να αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο τρόπο τις επιπλοκές χειρουργείων, όπως αυτό της μαστεκτομής μετά από καρκίνο του μαστού.
Λεμφοίδημα και διατροφή. Η διατροφή δεν έχει βρεθεί ότι βοηθάει άμεσα στην μείωση του οιδήματος, αλλά σίγουρα βοηθάει στο γενικό σύνολο της υγείας του/της ασθενή.
Ο/η ασθενής εάν χάσει κιλά το λεμφοίδημα δε μειώνεται. Βελτιώνεται όμως η γενική του εικόνα και η φυσική του κατάσταση!
Επίσης τα διουρητικά φάρμακα δεν έχει φανεί να μειώνουν το οίδημα.
Υπάρχουν όμως κάποιες διατροφικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν στην οχύρωση του ανοσοποιητικού συστήματος του/της ασθενή που πάσχει από λεμφοίδημα. Κάποιες από αυτές είναι οι παρακάτω: